سرگذشت یک نماد: آسیا

نماد آسیا

تاریخچه سهم

همانطور که می‌دانید در گذشته تجارت به دو صورت زمینی و دریایی انجام می‌شده، که هر دو این روش‌ها خطراتی را برای بازرگانان در پی داشتند؛ که دو مورد مهم و محتمل آن، دستبرد راهزنان یا دزدان دریایی و حوادث طبیعی مانند سیل و… بود. اگرچه افراد سعی در پیش‌بینی و پیشگیری از این خطرات داشتند، اما متاسفانه این کار به طور قطع میسر نبود.

مثلا در گذشته روش‌هایی برای پیش‌بینی وضع هوا وجود داشت و بازرگانان سعی می‌کردند با توجه به مناطقی که از آن عبور می‌کنند، بهترین زمان سال را برای انجام تجارت خود انتخاب کنند؛ همچنین افراد مسلح و دوره‌دیده‌ای وجود داشتند که در مقابل دریافت وجه، در کاروان یا کشتی تجاری حضور یافته و از آن مراقبت می‌کردند.

با تمام این تفاسیر، تجار همچنان مجبور به پرداخت خساراتی بودند که گاهی چنان سنگین بود که فرد برای تامین مالی تجارت بعدی خود به مشکل برمی‌خورد؛ و همین موضوع سبب پدید آمدن اولین شرکت بیمه در جهان شد که البته فرآیند آن با چیزی که ما امروز به عنوان بیمه می‌شناسیم بسیار متفاوت بود.

در گذشته تجارت دریایی در منطقه مدیترانه و بین‌النحرین رونق بسیار داشت و تنها در انحصار اشخاص متمول نبود. افراد زیادی با اجاره کشتی، تجارت کوچکی را آغاز می‌کردند و به مرور آن را گسترش می‌دادند؛ که البته همین افراد بیشتر از بقیه در معرض خطرات احتمالی بودند؛ لذا موسساتی در این منطقه تاسیس شد که فعالیت آنها چیزی بین بیمه و بانک بود.

این شرکت‌ها وام‌هایی (با بهره بسیار بالا) به مشتریان خود اعطا می‌کردند و تجار با استفاده از مبلغ دریافتی به تامین و تجهیز کالا و کشتی می‌پرداختند و اما در صورت بروز حوادثی مثل طوفان‌ یا حمله دزدان دریایی و از بین رفتن کشتی و بارها؛ وام به بازرگان مربوطه بخشیده می‌شد.

اگرچه شروطی برای بخشش وجود داشت و فرد باید ثابت می‌کرد که اتفاق ذکر شده، واقعا رخ داده است؛ اما همچنان سواستفاده‌هایی در این سیستم وجود داشت. از طرفی کارمزد شرکت آنقدر بالا بود که فرد تنها در صورت رسیدن به سود کلان، از توانایی بازپرداخت برخوردار بود.

طی سال‌ها تغییراتی در روند فعالیت شرکت‌های مذکور رخ داد، اما کلیات و اساس آنها به همان ترتیب اولیه باقی ماند. کم‌کم زمزمه این فعالیت به دیگر بخش‌های جهان نیز رسید و موسساتی با همین شکل در نقاط مختلف دنیا پدید آمدند که احتمالا مشمول تغییرات بومی می‌شدند؛ و در نهایت اولین شرکت رسمی بیمه در سال ۱۶۸۸ در لندن تاسیس شد.

ادوارد لوید فردی بود که با الهام گرفتن از روش مذکور و با ایجاد تغییراتی شرکت لویدز لندن را پایه‌گذاری کرد و اصلی‌ترین تغییر را می‌توان شریک کردن سرمایه‌گذار و سرمایه‌پذیر در سود و ضرر تجارت مربوطه دانست. اگر بخواهیم با دیدگاه امروزی فعالیت این شرکت را بسنجیم، لویدز لندن بخشی از فعالیت‌های بورس، بیمه و بانک را انجام می‌داد.

پس از مدتی با رونق گرفتن شرکت لویدز و اعتماد مردم به آن، بیمه آتش‌سوزی به لیست خدمات وی افزوده شد؛ و از آنجایی که بیشتر ساختمان‌ها در آمریکا از چوب ساخته می‌شدند؛ این نوع خدمات بیمه‌ای نظر ساکنین منطقه را به خود جلب کرد و در حدود سال‌های ۱۷۳۰ اولین شرکت بیمه‌ آتش‌سوزی آمریکا تاسیس شد.

تا آخر سده ۱۸ میلادی شرکت‌های بیمه‌ای فراوانی در آمریکاه راه‌اندازی شدند که قالب فعالیت آنها در زمینه ارائه خدمات بیمه حمل و نقل دریایی و آتش‌سوزی بود؛ که در طول این مدت قوانین فراوانی برای استفاده از این خدمات تبیین شد؛ بسیاری از آنها تغییر کرد و در نهایت در سده ۱۹ میلادی صنعت بیمه به شکل امروزی خود رسید.

صنعت بیمه به مرور در کشورهای مختلف مورد استفاده قرار گرفت و اگرچه شرکت‌ها در هر منطقه، با توجه به نیاز آن به ارائه خدمات می‌پرداختند ولی از بیمه حمل و نقل و آتش‌سوزی در بیشتر نقاط (از جمله ایران) استقبال خوبی به عمل آمد.

تشکیل اولین شرکت بیمه‌ در ایران به سال ۱۳۱۰ باز می‌گردد. در آن زمان فردی به نام آلکساندر آقایان که برای چند سال به واسطه شرکت نادژدا روسیه در صنعت بیمه فعال بود؛ پیشنهاد راه‌اندازی شرکتی مشابه را در ایران با علی‌اکبر داور (وزیر امور اقتصادی و دارایی وقت) مطرح کرد؛ و پس تلاش‌های فراوان این دو تن، اولین شرکت بیمه‌ای (یعنی بیمه ایران) در ۱۳۱۴ تاسیس شد.

پس از تاسیس شرکت، دستور تبیین قوانین بیمه‌ای از جانب رضاشاه به شورای ملی صادر شد و در ۱۳۱۶ این قوانین در ۳۶ ماده به تصویب رسیدند. از آنجایی که در آن زمان عوامل کشورهایی چون روسیه، انگلستان و… در ایران حضوری پررنگ داشتند؛ توانستند با سرمایه‌گذاری در این بخش، شعب شرکت‌های بیمه‌ای خارجی را راه‌اندازی کنند؛ و به عبارتی صنعت بیمه تا حد زیادی در اختیار آنها قرار گرفت.

پس از اتمام جنگ جهانی دوم و خروج متفقین از کشور و همچنین به روی کار آمدن دومین شاه پهلوی؛ اوضاع برای شرکت‌های خارجی کمی متفاوت شد. در حقیقت هدف محمدرضا شاه توسعه صنایع داخلی و تاسیس شرکت‌های ایرانی یا چند ملیتی بود و با در انحصار بودن صنایع توسط بیگانگان چندان موافق نبود. لذا قوانینی را برای فعالیت شرکت‌های خارج در ایران تبیین کرد که به موجب آن یا باید ودیعه نقدی شرکت افزایش چشمگیری می‌داشت و یا شرکت چند ملیتی جدیدی تاسیس می‌شد.

این قوانین مشمول صنعت بیمه هم گردید و پیرو ابلاغیه‌ای به تمام شرکت‌های بیمه‌ای خارجی اعلام شد که باید ودیعه را به ۵۰۰ هزار دلار افزایش دهند و در غیر اینصورت مجوز فعالیت آنها در ایران معلق خواهد شد. از آنجایی که اجرای این شرط برای شرکت‌ها ممکن یا چندان مقرون به صرفه نبود؛ اکثرا اقدام به ترک کشور کردند و به دنبال آن فضای خوبی برای تاسیس شرکت‌های داخلی ایجاد شد.

دهه ۳۰ شمسی را می‌توان آغاز فعالیت شرکت‌های بیمه‌ای داخلی به صورت گسترده دانست؛ به طورری که دو بیمه آسیا و البرز در همین زمان کار خود را شروع کردند؛ و بیمه آسیا دومین شرکت بیمه با مالکیت ۱۰۰ درصد ایرانی است که در تیر ماه سال ۱۳۳۸ تاسیس شد.

تا قبل دهه ۵۰ شمسی حدود ۸ شرکت بیمه با مالکیت خصوصی در ایران وجود داشت و در سال ۱۳۴۹ مدرسه عالی بیمه با هدف پرورش نیروی خبره و کارشناس صنعت بیمه تاسیس شد؛ همچنین در سال ۱۳۵۰ قانون تاسیس بیمه مرکزی با هدف نظارت بر عملکرد شرکت‌های مذکور به تصویب رسید.

در دهه ۵۰ چندین شرکت خصوصی در این زمینه (مثل بیمه حافظ، دانا، تهران و…) تاسیس شدند؛  همچنین مشارکت با شرکت‌های خارجی از سر گرفته شد و شرکت بیمه‌ ایران و آمریکا به صورت دوملیتی راه‌اندازی شد. تا سال ۱۳۵۷ شرکت‌های فعال صنعت بیمه به ۱۶ عدد رسیدند که ۱ شرکت دولتی، ۲ شرکت چند ملتی و ۱۳ شرکت خصوصی بودند. رخ دادن انقلاب اسلامی موجب فسخ شدن قرارداد ۲ کارگزار خارجی گشت و ۱۳ شرکت خصوصی دیگر، همگی تحت مالکیت دولت قرار گرفتند که بیمه آسیا هم یکی از آنها بود.

به مدت دو سال فعالیت در صنعت بیمه به طور کل متوقف شد و سرانجام در سال ۱۳۶۰ مجوز برای فعالیت بیمه آسیا، ایران و البرز صادر گردید. ۱۰ شرکت خصوصی دیگر نیز با یکدیگر ادغام شدند و در قالب شرکت بیمه دانا در سال ۱۳۶۷ کار خود را آغاز کردند. تا قبل از دهه ۸۰ شمسی، صنعت بیمه به صورت کامل تحت مالکیت دولت بود و در دهه ۸۰ با اجرای طرح خصوصی‌سازی، چندین شرکت بیمه‌ای مانند: دی، پارسیان، پاسارگاد تاسیس شدند که همگی تحت مالکیت خصوصی بودند.

بیمه آسیا در دوران پهلوی به مدت ۲۰ سال در این صنعت فعال بود و یکی از قدرترین‌ها به حساب می‌آمد؛ و پس از انقلاب هم اولین شرکتی بود که مجوز فعالیت دریافت کرد. این شرکت در سال ۱۳۷۳ طرح بیمه عمر و زندگی را برای نخستین بار در کشور مطرح کرد و پس از آن طرح بیمه مسئولیت حرفه‌ای (که از طرف جامعه پزشکان مورد قبول واقع شد)؛ توسط بیمه آسیا به اجرا درآمد.

در سال ۱۳۸۸ بیمه آسیا مشمول اصل ۴۴ قانون اساسی گشت و به بخش خصوصی واگذار شد؛ و از آن زمان تاکنون به عنوان بزرگترین شرکت خصوصی بیمه در ایران فعالیت می‌کند. این شرکت در دهمین دوره «جشنواره ملی قهرمانان صنعت ایران»، در لیست ۱۰۰ شرکت برتر ایرانی قرار گرفت. همچنین از سال ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۶ رتبه اول موسسات بیمه‌ای در کشور را از آن خود کرد.

دریافت گواهینامه‌های: رعایت حقوق مصرف‌کنندگان در سال ۱۳۹۱، مدیریت کیفیت ISO 9001:2008 از سال ۱۳۸۶ به بعد، غرفه برتر در ششمین نمایشگاه بین‌المللی بورس، بانک و بیمه، از دیگر افتخارات شرکت سهامی بیمه آسیا در سال‌های پس از انقلاب است. همچنین بیمه آسیا در حال حاضر دارای ۷۰ شعبه، بیش از ۴۰۰۰ نمایندگی، بالغ بر ۱۰۰۰ کارگزار و ۲۴۰۰ نفر پرسنل در سراسر کشور است.

محصولات بیمه آسیا

محصولات شرکت سهامی بیمه آسیا به شرح زیر است:

  • بیمه اتومبیل: شامل ۳ طرح: بیمه‌نامه حوادث رانندگی، بیمه‌نامه بدنه اتومبیل، بیمه‌نامه شخص ثالث.
  • بیمه آتش‌سوزی: شامل ۴ بخش: بیمه‌نامه آتش‌سوزی انبارها، واحدهای مسکونی، مراکز صنعتی، مراکز غیرصنعتی.
  • بیمه باربری: شامل ۳ بخش: بیمه‌نامه مسئولیت متصدیان حمل‌ونقل داخلی، بیمه‌نامه باربری، بیمه‌نامه مسئولیت شرکت‌های حمل‌ونقل بین‌المللی CMR.
  • بیمه درمان: شامل ۳ بخش: بیمه مسافرتی اتباع خارجی، بیمه‌نامه درمان مسافرین عازم به خارج کشور، بیمه‌نامه درمان گروهی.
  • بیمه عمر و پس‌انداز: شامل ۳ طرح: بیمه مختلط عمر و پس‌انداز، بیمه‌نامه جامع عمر و پس‌انداز، بیمه‌نامه جامع مهر آسیا.
  • بیمه عمر و حوادث: شامل ۲ طرح: بیمه‌نامه عمر زمانی، بیمه‌نامه حوادث.
  • بیمه مسئولیت: شامل ۴ بخش: مسئولیت مدنی تولیدکنندگان کالا، مسئولیت مدنی عمومی، مسئولیت مدنی کارفرما، مسئولیت مدنی حرفه‌ای.
  • بیمه مهندسی: شامل ۷ بخش: بیمه انرژی، بیمه هواپیما، بیمه کشتی، بیمه نامه مهندسی، عیوب اساسی و پنهان ساختمان (LDB)، بیمه ماشین‌آلات و تجهیزات پیمانکاری (CPM): بیمه تمام خطر پیمانکاران (CAR)، بیمه تمام خطر نصب (EAR).

همچنین بیمه آسیا استفاده از خدمات به صورت آنلاین را برای کاربران خود فراهم کرده است؛ که شامل موارد زیر می‌شود:

  • امکان استعلام و چاپ بیمه‌نامه شخص ثالث
  • امکان تمدید اینترنتی بیمه‌نامه شخص ثالث
  • امکان پرداخت الکترونیکی اقساط
  • امکان خرید الکترونیکی بیمه‌نامه و الحاقیه
  • ارائه سامانه مخصوص بیمه باربری
  • صدور آنلاین معرفی‌نامه درمانی
  • ارائه کارتابل مخصوص بیمه‌گذاران
  • ارائه نرم‌افزار «آسیا همراه»

پذیرش در بورس بیمه آسیا

شرکت سهامی بیمه آسیا در سال ۱۳۸۸ و پس از واگذاری به بخش خصوصی، وارد بازار بورس و اوراق بهادار شد.

لیست سهامداران اصلی آسیا به شرح زیر است:

سهامدار تعداد سهام درصد سهام
شرکت پویافرازکیش- سهامی خاص- ۴۵۰ میلیون ۱۹٫۵۶۰ %
موسسه صندوق بازنشستگی، وظیفه، ازکارافتادگی وپ ۳۸۶ میلیون ۱۶٫۷۶۰ %
شرکت سرمایه‌گذاری ای.اف.جی.اچ کیش- بامسئولیت م ۳۸۳ میلیون ۱۶٫۶۳۰ %
شرکت صبامیهن- سهامی خاص- ۲۴۱ میلیون ۱۰٫۴۹۰ %
شرکت تعاونی خردمندان صابرعصر ۲۱۸ میلیون ۹٫۴۷۰ %
شرکت سرمایه‌گذاری توسعه معین ملت- سهامی خاص- ۱۵۵ میلیون ۶٫۷۵۰ %
صندوق س.اختصاصی بازارگردانی پاداش.پ.پ BFM ۵۷ میلیون ۲٫۴۸۰ %

افزایش سرمایه نماد آسیا

نماد این شرکت بورسی «آسیا» است و عرضه اولیه آن در تاریخ ۰۱/۱۰/۱۳۸۸ به مبلغ ۱۴۸۶ ریال به ازای هر سهم انجام گرفت. آسیا حدود ۴ سال پس از پذیرش در بورس، در تیر ماه سال ۱۳۹۲ سرمایه خود را از ۴۵۵٫۰۰۰ میلیون ریال به ۲٫۳۰۰٫۰۰۰ میلیون ریال (معادل ۴۰۵ درصد) از محل «اندوخته شرکت» افزایش داد.

توقف نماد آسیا

نماد آسیا ظرف ۳ سال گذشته، هیچ توقف طولانی را تجربه نکرده است، اما قبل از آن برای بارها بیش از یک هفته متوقف بوده، که در ادامه می‌توانید لیستی از آنها را مشاهده کنید:

تاریخ شروع توقف تاریخ بازگشایی مجدد مدت زمان توقف
۱۹/۰۲/۱۳۹۷ ۲۹/۰۲/۱۳۹۷ ۱۰ روز
۲۴/۰۴/۱۳۹۶ ۰۸/۰۵/۱۳۹۶ ۱۵ روز
۱۸/۰۳/۱۳۹۳ ۱۱/۰۴/۱۳۹۳ ۲۴ روز
۰۴/۰۴/۱۳۹۲ ۰۹/۰۶/۱۳۹۲ ۶۷ روز
۱۸/۰۱/۱۳۹۲ ۰۱/۰۲/۱۳۹۲ ۳۱ روز
۰۷/۰۱/۱۳۹۱ ۳۰/۰۱/۱۳۹۱ ۲۳ روز
۳۰/۰۸/۱۳۹۰ ۲۷/۱۰/۱۳۹۰ ۵۷ روز
۱۱/۰۳/۱۳۹۰ ۱۳/۰۴/۱۳۹۰ ۳۳ روز
۲۵/۱۲/۱۳۸۹ ۱۰/۰۱/۱۳۹۰ ۱۴ روز
۱۹/۰۸/۱۳۸۹ ۱۰/۰۹/۱۳۸۹ ۲۱ روز
۲۵/۱۲/۱۳۸۸ ۲۴/۰۱/۱۳۸۹ ۲۸ روز

بالاترین قیمت نماد آسیا

عرضه اولیه نماد شرانل با قیمت ۸۳۵۰ ریال در تاریخ ۲۵/۱۱/۱۳۹۱ انجام شد؛ بالاترین قیمت سهام شرانل تاکنون ۴۷۵۳۷ ریال (در تیر سال ۱۳۹۹) و کمترین آن ۴۱۳۲ ریال (در مرداد سال ۱۳۹۶) بوده است؛ تصویر زیر نوسان قیمت این نماد را از ابتدای فعالیتش در بازار بورس تا این لحظه نمایش می‌دهد:

نماد شرانل

سخن آخر

تاکنون در  پی معرفی نمادهای بورسی، بارها به این نکته اشاره شده است که شرکت‌های حوزه نفت و شرکت‌های حوزه پتروشیمی در ردیف سهم‌های بنیادی قرار می‌گیرند و معمولا در پرتفوی سهامداران با استراتژی بلندمدت، سرمایه‌گذاری در این حوزه به چشم می‌خورد؛ بنابراین شرکت ایرانول را می‌توان گزینه مناسبی برای این منظور به حساب آورد.

از طرفی ایرانول یکی از تولیدکنندگان محصولات مصرفی حوزه نفت و پتروشیمی است، به طوریکه تبلیغات روغن‌های صنعتی آن به وفور به چشم می‌خورد و بخش اعظمی از بازار داخلی را در اختیار دارد. بنابراین شاید بتوان سهامداران شرانل را به دو بخش تقسیم کرد: گروه اول کسانی که با تکیه بر تحلیل بنیادی اقدام  به سرمایه‌گذاری می‌کنند و گروه دوم افرادی که با بررسی نرخ فروش محصولات ایرانول، در رابطه با این سهم تصمیم می‌گیرند.

در رابطه با سرمایه‌گذاری در سهم شرانل دو مورد دیگر را هم در نظر  داشته باشید: شرکت‌های حوزه نفت و گاز و پتروشیمی، بیش از هر صنعت دیگری تحت تاثیر رویدادهای سیاسی (در سطح بین‌الملل) قرار می‌گیرند و درصد زیادی از سود و زیان آنها در پی رویدادهای جهانی است. مورد دوم هم برای افرادی است که با استراتژی کوتاه‌مدت سرمایه‌گذاری می‌کنند؛ از آنجایی که شرانل هیچ توقف طولانی را در کارنامه خود ندارد و توقف‌های چند روزه آن هم به ندرت اتفاق می‌افتد، گزینه خوبی برای کسانی که روزانه به معامله می‌پردازند خواهد بود.